كما بيش در هندوستان وجود داشته و شايد هم اصلا اين نسخهء آقاى محمد حسين شعاع عين همان نسخهء سيد اعجاز حسين بوده كه از هندوستان بايران رسيده و ايشان يا خانوادهء ايشان ابتياع كرده بوده‌اند . حضرت مستطاب عالى در اواخر مرقومهء شريفه اظهار تأسف فرموده بوديد كه اين نسخه بسيار مغلوط و حذف و اسقاط بسيار دارد و عبارات و آيات و اشعار عربى تماما مغلوط و آميخته بسهو و اشتباه كاتب است و مرقوم داشته بوديد كه اگر نسخهء ديگرى از اين كتاب بدست آيد جا دارد كه با تحقيق و تصفح و مطالعه در اسامى رجال و اعلام و اماكن و بلاد و كتب كه در آن به حد وفور ذكر شده بطبع رسد حقير عرض مىكند كه در خصوص اين نوع نسخ نادره بلكه منحصر بفرد اگر كسى بخواهد منتظر پيدا كردن نسخهء ديگرى براى بطبع رسانيدن آن بشود ممكن است هيچ وقت اين خيال از حيز قوه بفعل نيايد و صورت خارجى پيدا نكند زيرا چنان كه عرض كردم در هيچ يك از كتابخانه‌هاى دنيا كه فهارس مطبوعه دارند اثرى و نشانى از اين كتاب مطلقا و اصلا نيست و اين نسخهء آقاى محمد حسين شعاع يا به كلى منحصر بفرد است و همان نسخهء سيد اعجاز حسين است كه هشتاد سال قبل در هندوستان بوده و بعدها بايران آورده شده يا دومين نسخه‌ايست كه از آن كتاب ظاهرا در تمام دنيا موجود است پس خيال بدست آوردن نسخهء ديگرى را براى طبع اين كتاب بايد فعلا به كلى كنار گذارد و فقط در صدد پيدا كردن بانئى براى تكفل مخارج طبع آن بايد بر آمد و اگر فى الواقع وقتى بانئى براى طبع آن پيدا شد بايد فورى و بدون تأمل و ترديد از روى همين نسخهء يگانه بدون تفويت وقت مشغول طبع آن شد و تصحيح آن را بعهدهء بعضى از فضلاى ايران كه عربى هم خوب بدانند و از اخبار و احاديث و آراء و مقالات ارباب ملل و نحل هم به خوبى آگاه باشند واگذارد و اين نوع اشخاص البته در ايران كمياب نيستند و الا بيم آنست كه خداى نخواسته اين نسخه در اثر بعضى حوادث زمانه و آفات ارضى و سماوى از غرق و حرق و برق و سرقت و تلف و ضياع بأنحاء ديگر كه هميشه نسخ منحصر بفرد در معرض آنند به كلى از ميان برود و در آن صورت تا قيامت حسرت و ندامت بر آن سودى نخواهد داشت خواجه ميفرمايد : كه آفتهاست در تأخير و طالب را زيان دارد ، زياده دوام سلامتى مزاج و هاج كثير الابتهاج آن دوست عزيز محترم معظم را از صميم قلب از خداوند متعال خواهان است . مخلص حقيقى صميمى محمد قزوينى » . مطالب مربوطه ببيانات افندى ( ره ) 1 - اينكه فرموده : « و لا يخفى أن مراده بتنزيه عائشة تنزيهها عن الزنا لا عن المعاصى » . صحيح است و خود مصنف ( ره ) نيز در كتاب نقض به اين مطلب تصريح كرده است ( رجوع شود به ص 82 - 84 و 314 ) و در همين مقدمه نيز به اين مطلب فى الجمله اشارتى شد ( ص 10 ) .